خانه - تقویم شیعه - بخشی از داستان روز مباهله و خاتم بخشی امیرالمؤمنین

بخشی از داستان روز مباهله و خاتم بخشی امیرالمؤمنین

سالروز واقعه مباهله و نزول آیه ولایت در شأن امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) گرامی باد

واقعه مباهله

در سال دهم هجري پیامبر اکرم (صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم) نامه‌اي به نصاراي نجران فرستادند، به این مضمون که خداوند یکتا را عبادت کنند و مسلمان شوند، یا به مسلمین جزیه بدهند و به مذهب خود باشند و گرنه آماده جنگ باشند. بزرگان نجران پس از مشورت، مخالفت خود را پیامبر اکرم (صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم) اعلام کردند و مقرر شد به به مدینه نزد پیامبر (صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم) بروند. پس از آن هر چه پیامبر (صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم) برای آنان دلیل و برهان آورد آنان قبول نکردند و آیه 61 سوره آل عمران نازل و به پیامبر امر به مباهله شد.

فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ (سوره آل عمران – آیه 61)

روز موعود فرارسید و پیامبر (صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم) همراه با امام علی (علیه السلام)، حضرت زهرا (سلام الله علیها) و امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) به محل مباهله رفتند. نجرانیان وقتی پیامبر را با اهل بیتش دیدند، در میان خودشان هم‌اندیشی کرده از این که پیامبر، عزیزترین و نزدیک‌ترین کسانِ خود را به میدان مباهله آورده بود، دریافتند که او نسبت به ادعای خود ایمان راسخ دارد؛ وگرنه عزیزان خود را در برابر خطر آسمانی قرار نمی‌داد؛ بنابراین از اقدام به مباهله خودداری کردند و حاضر به مصالحه و پرداخت جزیه شدند.

بزرگترین فضیلت امیر المؤمنین علیه السلام به دلالت قرآن چیست؟

مأمون از امام رضا علیه السلام پرسید: بزرگترین فضیلت امیرالمؤمنین که قرآن بر آن دلالت میکند کدام است؟

امام رضاعلیه السلام فرمودند: فضیلتشان در آیه مباهله که خداوند می فرماید:

بنابراین هرکس دربارۀ او (عیسی) [بعد از آن که درباره ولادت و زندگی اش بر تو وحی آمد] گفت وگوی بی منطق کند، بگو: بیایید ما پسرانمان [حسن و حسین علیهما السلام] و شما پسرانتان را، و نیز ما زنانمان [فاطمه علیها السلام] و شما زنانتان را، و همچنین ما جان خویشتن را [علی بن ابی طالب علیه السلام] و شما جان خویشتن را دعوت کنید، سپس یکدیگر را نفرین کنیم، آن گاه لعنت خدا را بر دروغ گویان قرار دهیم.

واقعه خاتم بخشی و نزول آیه ولایت در شأن امام علی (علیه السلام)

روزی گدایی به مسجد پیامبر آمد و از مردم تقاضای کمک کرد، اما هر چه درخواست کرد، کسی به او کمک نکرد. او که از کمک مردم مایوس گشته بود، رو به سوی آسمان کرد و اظهار داشت: خدایا من به مسجد پیامبرت آمدم و از مردم تقاضای کمک کردم، اما کسی به من کمک نکرد. امیرمؤمنان امام علی (علیه السلام) در حالی که مشغول نماز بودند با دست خود به او اشاره نمود. او نیز به طرف امام علی (علیه السلام) رفته و انگشتر را از دست آن حضرت بیرون آورد و از مسجد خارج شد. این جا بود که آیه ولایت توسط جبرئیل بر پیامبر (صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم) نازل شد.

إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ (سوره مائده – آیه 55)

پیامبر (صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم) برای پیدا کردن مصداق واقعی آیه شریفه، با جمعی از یاران خود به مسجد آمد. آنها گدایی را دیدند که از مسجد بیرون می آید.

حضرت محمد (صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم) به او فرمود: آیا کسی چیزی به تو داد. گدا گفت: آری. آن حضرت پرسید: چه چیزی داد؟ فقیر گفت: این انگشتر را، آن حضرت فرمود: چه کسی این را به تو داد؟ گدا گفت: آن که در حال نماز است. و به امیر مومنان (علیه السلام) اشاره کرد. آن حضرت فرمود: در چه حالتی بود؟ گدا گفت: در حال رکوع.

به اشتراک گذاری